veit > support.* > support.adhd+add

 #1  
13.02.2010, 17:12
ianpieps
Pubers die niet wensen te leren????

Mijn zoon zit nu in 2 VWO.
Hier zijn we hartstikke trots op, want de verwachting voor hem was van
begin af aan VMBO. Door de medicijnen verbeterde hij zo enorm, dat VWO
de uitkomst van de NIO toets was.
Het probleem is alleen dat hij niet wenst te leren.
En dat het opschrijven van het huiswerk ook veel problemen geeft.
Hij zit nu op een school waar hij alleen voor de eerste 2 jaar terecht
kan. Het is een normale school, maar in ons dorp is een dependance
gemaakt voor VMBO, MAVO, HAVO enb VWO voor de eerste 2 jaar.
Hierna moeten ze 10 km fietsen, om hun verdere schooltijd af te kunnen
maken.
Op de school waar hij nu zit is veel begeleiding, ook voor zijn huiswerk.
Maar op de andere school zal dit veel minder worden.
Hebben jullie ideeŽn hoe ik hem zover kan krijgen dat hij zelf zijn
huiswerk opschrijft en ook gaat leren?
Ik moet er nog wel bijzeggen dat het huiswerk opschrijven geen onwil is
van hem, maar het missen van het stukje informatie.
Het huiswerk wordt tussendoor opgegeven en vaak mist hij dat.

Groetjes,
Ianpieps
 #2  
13.02.2010, 18:14
de lachende panda
On Sat, 13 Feb 2010 16:12:20 +0100, ianpieps
<ianpieps2411> wrote:

>Hebben jullie ideeŽn hoe ik hem zover kan krijgen dat hij zelf zijn
>huiswerk opschrijft en ook gaat leren?
>Ik moet er nog wel bijzeggen dat het huiswerk opschrijven geen onwil is
>van hem, maar het missen van het stukje informatie.
>Het huiswerk wordt tussendoor opgegeven en vaak mist hij dat.


Ik schreef ook nooit mijn huiswerk op. Het werd opgegeven aan het eind
van de les, en dan was ik al zo druk bezig met mijn spullen bij elkaar
te zoeken om op tijd in het volgende lokaal voor de volgende les te
zijn, dat het gewoon niet lukte om het op te schrijven. Ik dacht vaak
'ik onthou het wel en dan schrijf ik het straks wel op' maar dat was
natuurlijk niet zo. Met als gevolg dat ik naderhand vaak naar een
klasgenoot uit mijn dorp moest om te vragen wat het huiswerk was. Die
moest daar op den duur wel om lachen!

Ik denk dat dat laatste een goeie oplossing is. Laat je zoon een
afspraak maken met 2 of 3 verschillende klasgenoten, dat hij elke
avond 1 van hen kan bellen om te vragen wat voor huiswerk er opgegeven
is voor de vakken die ze die dag hebben gehad. Dat moet toch goed
gaan?

Huiswerk *leren* of *maken*, ja, dat is een ander probleem. Gezien de
diagnose (ADHD + PDD-NOS) denk ik dat het probleem er wel eens in kan
zitten dat hij grote moeite heeft met 'omschakelen' en daardoor met
'aan iets (anders) beginnen'. Misschien helpt het als je samen met hem
aan tafel gaat zitten en samen kijkt wat het huiswerk is, en dat jij
hem helpt om eraan te beginnen. En dat je in de buurt blijft terwijl
hij bezig is. Bij elk nieuw vak misschien even opnieuw samen beginnen.
Het kost jou een hoop tijd, maar je zoon is blijkbaar behoorlijk
intelligent, en het zou toch zonde zijn als hij terug zou vallen naar
een ander, meer praktisch schoolniveau waarin hij vermoedelijk veel
minder goed zou zijn dan in de stof die hij als VWO-er krijgt.

Succes,
B/
 #3  
13.02.2010, 22:28
ianpieps
On 13-2-2010 17:14, de lachende panda wrote:
[..]
> aan tafel gaat zitten en samen kijkt wat het huiswerk is, en dat jij
> hem helpt om eraan te beginnen. En dat je in de buurt blijft terwijl
> hij bezig is. Bij elk nieuw vak misschien even opnieuw samen beginnen.
> Het kost jou een hoop tijd, maar je zoon is blijkbaar behoorlijk
> intelligent, en het zou toch zonde zijn als hij terug zou vallen naar
> een ander, meer praktisch schoolniveau waarin hij vermoedelijk veel
> minder goed zou zijn dan in de stof die hij als VWO-er krijgt.
> Succes,
> B/

Het probleem met mijn zoon is dus dat hij totaal GEEN contact wenst te
hebben met klasgenootjes.
Op dit moment gaat hij af en toe naar een leerkracht om te vragen of hij
al het huiswerk goed heeft opgeschreven. En zijn mentor kijkt samen met
hem 2 keer per week de planner na.
Het gaat op dit moment dus wel goed, maar hoe dat volgend jaar zal gaan
weet ik dus niet, en ik ben een beetje bang dat het daar fout zal gaan.

Het huiswerk maken doet hij wel, nu tenminste.
Maar het leren. Hij zit met zijn neus in de boeken, maar ziet niks.
Als ik hem ga overhoren, kijkt hij me aan alsof hij water ziet branden.
Hij weet gewoon niet waar ik het over heb.
Gevolg is dus dat er veel onvoldoendes zijn.
Hij had op zijn eerste rapport dit jaar een 3, een 4 en 3 x een 5.
Inmiddels is dit verbeterd naar 4 x een 5.
En dit dus alleen maar omdat hij niet leert.
We hebben van alles geprobeert op zijn kamer laten leren, met muziek,
zonder muziek, beneden leren met alles uit.
Maar niets lijkt te helpen.
Het lijkt wel of hij zichzelf niet zover kan krijgen om te tekst te
lezen. Maar ik kan hem daar niet bij helpen. Ik kan hem alleen op zijn
boek wijzen als hij weer om zich heen kijkt.

Groetjes,
ianpieps
 #4  
13.02.2010, 23:17
de lachende panda
On Sat, 13 Feb 2010 21:28:28 +0100, ianpieps
<ianpieps2411> wrote:

>> Ik denk dat dat laatste een goeie oplossing is. Laat je zoon een
>> afspraak maken met 2 of 3 verschillende klasgenoten, dat hij elke
>> avond 1 van hen kan bellen om te vragen wat voor huiswerk er opgegeven
>> is voor de vakken die ze die dag hebben gehad. Dat moet toch goed
>> gaan?


>Het probleem met mijn zoon is dus dat hij totaal GEEN contact wenst te
>hebben met klasgenootjes.
>Op dit moment gaat hij af en toe naar een leerkracht om te vragen of hij
>al het huiswerk goed heeft opgeschreven. En zijn mentor kijkt samen met
>hem 2 keer per week de planner na.
>Het gaat op dit moment dus wel goed, maar hoe dat volgend jaar zal gaan
>weet ik dus niet, en ik ben een beetje bang dat het daar fout zal gaan.


Daar zou ik nu nog maar niet over in zitten. Het duurt nog even voor
het zover is en de kans is groot dat er dan een soortgelijke oplossing
wordt gevonden.

[..]
>Het lijkt wel of hij zichzelf niet zover kan krijgen om te tekst te
>lezen. Maar ik kan hem daar niet bij helpen. Ik kan hem alleen op zijn
>boek wijzen als hij weer om zich heen kijkt.


Dat is inderdaad een heel moeilijk probleem. Ik heb er zelf ook veel
last van (het was een van de drie belangrijke redenen die ik had om
professionele hulp te zoeken), maar het begon bij mij eigenlijk pas na
de middelbare school. Het lukte me domweg niet om tekst die ik
probeerde te lezen, in me op te nemen. Het dringt niet tot m'n hersens
door.
Dit is nog steeds in hoge mate zo. Ik verzamel op mijn manier een hoop
informatie, ook dankzij het feit dat er in nieuwsgroepen en
maillijsten e.d. steeds een hoop korte berichtjes (liefst ook nog
persoonlijk) met informatie binnenkomen. Maar echt een artikel of een
boek lezen kost me de grootste moeite. Een paar jaar geleden heb ik
het aantal boeken geteld dat ik in 1 jaar gelezen had: drieŽnhalf. En
dat terwijl ik beslist een grote belangstelling heb en heel graag veel
zou willen lezen. Vooral over autisme, waar ik per slot m'n werk van
heb gemaakt door erover te schrijven en lezingen te geven.

Het is volgens mij dan ook een probleem dat absoluut door een
professionele hulpverlener moet worden aangepakt. Eigenlijk denk ik
dan vooral aan medicatie (Ritalin of iets soortgelijks). En misschien
kan hij eens proberen of hardop lezen een beetje helpt.

B/
 #5  
13.02.2010, 23:17
de lachende panda
On Sat, 13 Feb 2010 22:17:03 +0100, de lachende panda
<delachendepanda> wrote:

>Het is volgens mij dan ook een probleem dat absoluut door een
>professionele hulpverlener moet worden aangepakt. Eigenlijk denk ik
>dan vooral aan medicatie (Ritalin of iets soortgelijks).


Maar dat krijgt hij zeker al?

B/
 #6  
13.02.2010, 23:32
ianpieps
On 13-2-2010 22:17, de lachende panda wrote:
> On Sat, 13 Feb 2010 22:17:03 +0100, de lachende panda
> <delachendepanda> wrote:
>> Het is volgens mij dan ook een probleem dat absoluut door een
>> professionele hulpverlener moet worden aangepakt. Eigenlijk denk ik
>> dan vooral aan medicatie (Ritalin of iets soortgelijks).

> Maar dat krijgt hij zeker al?
> B/ Hij krijgt concerta, want de ritalin nam hij niet in op school.


Het probleem van veranderen van school is voor ons helaas wel degelijk
van belang, omdat wij maandag een keuze moeten gaan maken of wij hem
naar de andere school laten gaan waar hij leerjaar 3, 4, 5, en 6 kan
doen of dat hij naar speciaal onderwijs gaat.
Als wij besluiten hem naar de andere locatie te laten gaan komt hij dus
in een geheel andere klas, die ook groter is. Hij zit nu in een klas met
19 kinderen, wat net aan goed gaat.
In de andere locatie wordt het een klas van 35 kinderen.
Daar verwachten de ambulant begeleider, zijn huidige mentor en wij
helaas veel problemen mee.
Maar de andere optie van speciaal onderwijs is een treinreis van een uur
weg, en nog een half uur met de bus. En dat dus heen en terug.
Daar zijn we dus ook niet blij mee.
Daarom willen wij dus dat hij het plannen helemaal zelf onder controle
krijgt zodat hij eventueel op het gewone VWO hier in de buurt kan blijven.
Ik kan hem wel een hardop laten leren, kijken of dat helpt.
Daar heb ik dus nog niet aan gedacht.
Bedankt voor de tip!!!

Groetjes,
ianpieps
 #7  
14.02.2010, 00:05
de lachende panda
On Sat, 13 Feb 2010 22:32:12 +0100, ianpieps
<ianpieps2411> wrote:

>Het probleem van veranderen van school is voor ons helaas wel degelijk
>van belang, omdat wij maandag een keuze moeten gaan maken of wij hem
>naar de andere school laten gaan waar hij leerjaar 3, 4, 5, en 6 kan
>doen of dat hij naar speciaal onderwijs gaat.


O, maar ik had niet in de gaten dat je daarop doelde.
Maar op een andere school kan er toch net zo'n soort oplossing
gevonden worden voor het controleren of hij z'n huiswerk goed heeft
opgeschreven? Daar hadden we 't toch over?
(Zie ook verder naar beneden.)

>Als wij besluiten hem naar de andere locatie te laten gaan komt hij dus
>in een geheel andere klas, die ook groter is. Hij zit nu in een klas met
>19 kinderen, wat net aan goed gaat.
>In de andere locatie wordt het een klas van 35 kinderen.
>Daar verwachten de ambulant begeleider, zijn huidige mentor en wij
>helaas veel problemen mee.
>Maar de andere optie van speciaal onderwijs is een treinreis van een uur
>weg, en nog een half uur met de bus. En dat dus heen en terug.
>Daar zijn we dus ook niet blij mee.


Pfft, nee.

>Daarom willen wij dus dat hij het plannen helemaal zelf onder controle
>krijgt zodat hij eventueel op het gewone VWO hier in de buurt kan blijven.


Ah, bedoel je dat.

>Ik kan hem wel een hardop laten leren, kijken of dat helpt.
>Daar heb ik dus nog niet aan gedacht.
>Bedankt voor de tip!!!


Succes.
Ik wil ook wel eens navragen of er binnen de vereniging Mensa mensen
zijn met verstand van oplossingen voor concentratieproblemen. Laat 't
maar even weten als je dat wilt.

B/
 #8  
14.02.2010, 00:06
de lachende panda
On Sat, 13 Feb 2010 22:32:12 +0100, ianpieps
<ianpieps2411> wrote:

>Ik kan hem wel een hardop laten leren, kijken of dat helpt.
>Daar heb ik dus nog niet aan gedacht.
>Bedankt voor de tip!!!


Hij moet dan wel heel bewust proberen de stof als het ware 'aan
zichzelf voor te lezen'.

B/
 #9  
14.02.2010, 10:54
ianpieps
On 13-2-2010 23:05, de lachende panda wrote:
[..]
> Ah, bedoel je dat.
>> Succes.

> Ik wil ook wel eens navragen of er binnen de vereniging Mensa mensen
> zijn met verstand van oplossingen voor concentratieproblemen. Laat 't
> maar even weten als je dat wilt.
> B/


Je hebt gelijk dat ik op de andere school ook een zelfde soort oplossing
kan vinden. Maar ik hoopte gewoon dat jullie me een oplossing zouden
kunnen geven waardoor hij wat meer zelfstandig ging plannen.
En het is natuurlijk maar de vraag op de leraren op de andere locatie
net zo meedenkend zijn als de leraren hier.
Ik ga er maar gewoon vanuit dat alles zoals altijd weer goed gaat komen.

Je hoeft niet verder voor me te vragen hoor, maar bedankt voor het aanbod.
Dit is iets wat mijn zoon gewoon zelf moet gaan leren door vallen en
opstaan ben ik bang.

Groetjes,
ianpieps
 #10  
14.02.2010, 11:28
de lachende panda
On Sun, 14 Feb 2010 09:54:40 +0100, ianpieps
<ianpieps2411> wrote:

>Je hoeft niet verder voor me te vragen hoor, maar bedankt voor het aanbod.
>Dit is iets wat mijn zoon gewoon zelf moet gaan leren door vallen en
>opstaan ben ik bang.


Ja maar lieverd, het is jouw zoon en jouw beslissing en ik wil me er
niet ongevraagd (of in elk geval: niet ongewenst) mee bemoeien. Maar
als de stof niet bij hem binnenkomt terwijl hij toch boven z'n boeken
zit en probeert het op te nemen, hoe moet hij dat dan aanpakken? Hij
weet waarschijnlijk niet hoe hij moet zorgen dat het binnenkomt.
Daarom is er volgens mij professionele hulp bij nodig. Al is daar ook
altijd het risico aan verbonden dat het niet lukt en dat het dan
alleen maar een extra frustratie vormt.

Ik zal me er verder niet mee bemoeien hoor, maar dit wilde ik nog
graag even zeggen.
 #11  
14.02.2010, 12:08
ianpieps
On 14-2-2010 10:28, de lachende panda wrote:
> On Sun, 14 Feb 2010 09:54:40 +0100, ianpieps
> <ianpieps2411> wrote:
> niet ongevraagd (of in elk geval: niet ongewenst) mee bemoeien. Maar
> als de stof niet bij hem binnenkomt terwijl hij toch boven z'n boeken
> zit en probeert het op te nemen, hoe moet hij dat dan aanpakken? Hij
> weet waarschijnlijk niet hoe hij moet zorgen dat het binnenkomt.
> Daarom is er volgens mij professionele hulp bij nodig. Al is daar ook
> altijd het risico aan verbonden dat het niet lukt en dat het dan
> alleen maar een extra frustratie vormt.
> Ik zal me er verder niet mee bemoeien hoor, maar dit wilde ik nog
> graag even zeggen.


Maar het is niet zo dat het niet binnenkomt bij hem, want als hij een
keer serieus is, dan weet hij het wel.
Ik ga op school wel even vragen naar huiswerk begeleiding.
Misschien dat dat hem kan helpen.

Als ik je bemoeienis niet zou willen, dan zou ik hier geen vragen stellen.
Maar bij mijn zoon is het puur onwil als het gaat om leren.
Als hij een tekst leest en hij is er met zijn koppie bij, dan zit die
tekst er in 1 keer in.
Dan weet hij alles wat ik hem maar kan vragen.
Hij vind gewoon dat hij teveel moet leren, en dat is ook wel een beetje zo.
Maar dat is het probleem van VWO, en er komt alleen maar meer bij.

Groetjes,
ianpieps
 #12  
14.02.2010, 13:24
de lachende panda
On Sun, 14 Feb 2010 11:08:33 +0100, ianpieps
<ianpieps2411> wrote:

>Maar het is niet zo dat het niet binnenkomt bij hem, want als hij een
>keer serieus is, dan weet hij het wel.
>Ik ga op school wel even vragen naar huiswerk begeleiding.
>Misschien dat dat hem kan helpen.
>Als ik je bemoeienis niet zou willen, dan zou ik hier geen vragen stellen.


OK, dan ga ik nog even in op het voorgaande en op wat je hieronder
schrijft.

>Maar bij mijn zoon is het puur onwil als het gaat om leren.
>Als hij een tekst leest en hij is er met zijn koppie bij, dan zit die
>tekst er in 1 keer in.


Dat wil ik best geloven, maar de vraag is: kan hij zelf beslissen of
hij er met zijn koppie bij zal zijn of niet?
Ik denk namelijk dat daar het probleem ligt.

>Dan weet hij alles wat ik hem maar kan vragen.
>Hij vind gewoon dat hij teveel moet leren, en dat is ook wel een beetje zo.
>Maar dat is het probleem van VWO, en er komt alleen maar meer bij.


Tja, dat zou onwil kunnen zijn, al zou ik liever het woord 'weerstand'
willen gebruiken. Maar zou die weerstand niet vooral veroorzaakt
worden door het feit dat het hem zo zwaar valt? Ik pleit er niet voor
dat je een doetje van hem maakt, iemand die snel opgeeft. Maar het is
zů'n bekend verschijnsel bij mensen/kinderen met ASS of ADHD, dat ze
op het ene moment geweldig presteren en er op het andere moment niets
van bakken. Ze hebben dat gewoon niet zelf in de hand.

Het is dan de kunst om:
1. (hen te helpen met) uit te zoeken waar ze goed in zijn
2. hen een doel te laten kiezen waar ze echt enthousiast voor zijn
3. hen gemotiveerd te krijgen om ook die dingen te doen die ze nodig
hebben om hun doel te bereiken, maar die ze vervelend of moeilijk
vinden.

Motivatie is hier een heel belangrijke factor, want als ze echt
gemotiveerd zijn, van binnnenuit, nemen ze de leerstof wel in zich op.
Als ze alleen maar 'rationeel' gemotiveerd zijn, dwz dat ze wel kunnen
*bedenken* waar ze het voor moeten doen, maar zich niet gemotiveerd
*voelen*, werkt het niet.

Ik heb een vriend met een inmiddels volwassen zoon die ADHD heeft.
Toen die jongen nog een kind was, was de diagnose ADHD nog niet
bekend. Het werd toen MBD (Minimal Brain Dysfunction) genoemd.
Medicatie was er ook nog niet. Die vriend heeft wat afgetobd met die
jongen! Maar uiteindelijk is hij goed terechtgekomen. Misschien zou je
er wat aan hebben om met die vriend van me in contact te komen. Maar
nu bied ik weer wat aan en ik overspoel je er misschien wel mee.
Excuus in dat geval. Wat ik vooral duidelijk wil maken is dat kinderen
met ADHD en/of ASS in sommige omstandigheden wel goed kunnen
presteren, maar dat dat niet wil zeggen dat ze dat 'dus' in andere
omstandigheden ook kunnen. Dat ze daar niet zoveel over te zeggen
hebben. En dat het erg belangrijk is dat je daar als ouder begrip voor
hebt, wil je een oplossing kunnen vinden.

Overigens begrijp ik 't best als je dat begrip niet altijd op kunt
brengen. Maar het is goed als het in de basis aanwezig is.

Alle goeds gewenst,
B/
 #13  
14.02.2010, 17:31
Franny
Op 14-2-2010 12:24, de lachende panda schreef:
[..]
> presteren, maar dat dat niet wil zeggen dat ze dat 'dus' in andere
> omstandigheden ook kunnen. Dat ze daar niet zoveel over te zeggen
> hebben. En dat het erg belangrijk is dat je daar als ouder begrip voor
> hebt, wil je een oplossing kunnen vinden.
> Overigens begrijp ik 't best als je dat begrip niet altijd op kunt
> brengen. Maar het is goed als het in de basis aanwezig is.
> Alle goeds gewenst,
> B/


Mijn zoon had ook totaal geen zin om te leren.
Het was echt zo moeilijk om hem te motiveren. Steeds uitleggen waarom
hij iets moest leren. Vooral het eindexamen was een pure uitputtingsslag
voor mij. Want je wilt zo graag dat ze de stof leren die ze moeten weten
om het vak te halen omdat dat nodig is om het examen te halen.
Hij las dan in record tempo het boek uit en vond dat hij het allemaal
wel wist. En toen haalde hij zijn examen dus mooi niet en moest voor de
herkansing.
Ik dacht dat hij nu wel beter zijn best zou doen, dus niet he. Maar
gelukkig haalde hij zijn examen met de hakken over de sloot.
We hadden zelfs een leerschema samen met een ambulante begeleider
gemaakt en dat hield hij al niet vol.
Aan tafel samen of boven, alles geprobeerd.
Maar alle reclames kent hij wel uit zijn hoofd. Spelletjes met speciale
codes, dat onthoud hij allemaal wel.De dvd van Jochem kan hij gewoon
letterlijk na vertellen.
Ja maar dat zijn leuke dingen zei hij dan.
Ik heb helaas niet de gouden tip maar ik begrijp je helemaal.
Welke naam je er ook aan geeft, ADHD of wat dan ook, ik hou het maar op
pubertijd.
Misschien is er bij jullie op school ook wel zoiets als een ambulante
begeleiding die bij je thuis komt om dit soort zaken te bespreken.
Ik vond dat wel erg fijn.
Verstandelijk wist mijn zoon wel dat hij nu eenmaal dingen moest leren
om te slagen, maar de wil was er niet. Of dat nou bewust was of omdat
hij ADHD heeft dat weet ik niet zeker, maar dan nog blijft de vraag, hoe
motiveer je zo'n jongen dan wel.
Ik weet nog van mijn eigen ervaring "vroeger" dat je al op hele jonge
leeftijd moest beslissen wat je later wilde worden en dat vond ik super
moeilijk. Mijn zoon vond dit ook erg moeilijk. Het lijkt dus wel dat
jongeren met ADHD wat meer tijd nodig hebben om te weten wat ze willen.
Succes.

Groetjes Franny
 #14  
14.02.2010, 18:38
Christa
Sun, 14 Feb 2010 16:31:02 +0100 tikte dan wel citeerde Franny:

>Ik weet nog van mijn eigen ervaring "vroeger" dat je al op hele jonge
>leeftijd moest beslissen wat je later wilde worden en dat vond ik super
>moeilijk. Mijn zoon vond dit ook erg moeilijk. Het lijkt dus wel dat
>jongeren met ADHD wat meer tijd nodig hebben om te weten wat ze willen.
>Succes.


Dat was een van de dingen die ik ook heel moeilijk vond!
 #15  
15.02.2010, 20:37
ianpieps
On 14-2-2010 16:31, Franny wrote:
> Op 14-2-2010 12:24, de lachende panda schreef:

Misschien is het wel goed voor me om met die vriend in contact te komen.
Misschien kan hij me wat tips geven.
Ik zie met mijn zoon ook dat het de ene keer wel gaat en de andere niet.
Dat maakt het geheel juist zo moeilijk.
Wanneer kan hij het niet en wanneer heeft hij gewoon geen zin.

Groetjes, ianpieps

[..]
> om te slagen, maar de wil was er niet. Of dat nou bewust was of omdat
> hij ADHD heeft dat weet ik niet zeker, maar dan nog blijft de vraag, hoe
> motiveer je zo'n jongen dan wel.
> Ik weet nog van mijn eigen ervaring "vroeger" dat je al op hele jonge
> leeftijd moest beslissen wat je later wilde worden en dat vond ik super
> moeilijk. Mijn zoon vond dit ook erg moeilijk. Het lijkt dus wel dat
> jongeren met ADHD wat meer tijd nodig hebben om te weten wat ze willen.
> Succes.
> Groetjes Franny Bedankt voor jullie antwoorden.


Ik heb er best veel aan gehad.
We hebben samen met de ambulant begeleider en de mentor de volgende
oplossing gevonden waar iedereen, inclusief mijn zoon, het in kunnen vinden.
We laten hem dit jaar nog een keer overdoen.
Zo kan hij rustig nog wat groeien in het VWO gebeuren, en gaan we hopen
dat hij na volgend jaar WEL zelfstandig genoeg is om naar de andere
locatie te gaan.
We hebben een aantal mogelijkheden voor speciaal onderwijs bekeken, en
helaas is er in de kop van Noord-Holland niet veel op VWO niveau.
We moeten hem dan dus al terug laten gaan naar HAVO. En dat vinden wij
en de mentor zonde, want hij kan het qua intelligentie makkelijk aan.
Hij is in alle opzichten verbeterd ten opzichte van begin van het jaar.
Hij doet meer in de klas, plant en maakt zijn huiswerk beter.
Alleen is het nog niet goed genoeg om hem aan zijn lot over te laten op
de andere locatie.
De ambulant begeleider heeft al een aantal leerlingen zien afzakken
nadat ze naar de andere locatie zijn gegaan. En dat willen we voor onze
zoon ook niet.

Ik weet van mijn zoon dat hij op zich wel wil leren als de pc er mee te
maken heeft.
We gaan dus kijken of we meer op de pc kunnen met hem.
Heb in ieder geval een overhoor programma, wat hij er leuk vind.
Leren in spelvorm.
De tekst dingen, tja dat wordt lastiger.
Ik ga het hem een hard op laten doen.
Of kijken of ik het meer in stukken kan gaan delen.

Nogmaals hartstikke bedankt voor jullie antwoorden.

Groetjes,
ianpieps

Soortgelijke onderwerpen